New Jersey’deki Palisades kayalıklarında tek başına yürüyüşe çıkan 22 yaşındaki Erica Tait, yaklaşık 18 metreden sivri kayaların üzerine düşerek ağır yaralandı. Yedi saat boyunca kurtarılmayı bekleyen ve bu sırada klinik olarak vefatın eşiğine gelen Tait, bilimin hudutlarını zorlayan bir tecrübe yaşadığını sav ediyor.
2015 yılının Eylül ayında rutin bir tabiat yürüyüşü için yola çıkan Erica Tait, kurumuş bir şelale yatağından aşağı inerken istikrarını kaybederek uçuruma yuvarlandı. Düşüşün tesiriyle kaburgaları, omurgası, leğen kemiği ve kolları kırılan genç bayanın akciğerleri de delinmişti. Şuurunu kaybetmeden evvel dayanılmaz bir acı çeken Tait, kurtarma grupları gelene kadar geçen yedi saatlik boşlukta “fiziksel dünyanın ötesine geçtiğini” savunuyor.
‘BEDENİME ÜSTTEN BAKTIM’
YouTube kanalı The Other Side NDE’ye konuşan Tait, şuurunu kaybettiği anlarda yaşadıklarını şu sözlerle tanım ediyor:
“Hatırladığım birinci şey, fizikî vücudumdan ayrılmamdı. Aşağıdaki vücuduma baktım ve onun ben olmadığını fark ettim. Mevtin aslında var olmadığını, ruhun yahut şuurun hayatta kaldığını o an anladım.”
Tait, o ana kadar yalnızca beş duyusuyla algılayabildiği somut gerçekliğe inandığını, lakin bu tecrübenin kendisine “her atomun tek bir güçten yaratıldığını” ve her şeyin birbirine bağlı olduğunu gösterdiğini söylüyor.
Yaşam değerlendirmesi ve dürüst bir yüzleşme
Genç bayan, baygın yattığı mühlet boyunca “yaşam değerlendirmesi” ismini verdiği bir süreçten geçtiğini argüman ediyor. Bu süreçte tüm geçmişini, travmalarını ve diğerlerine çektirdiği acıları objektif bir halde gördüğünü belirten Tait, bu anı “kendi aksiyonlarıyla dürüst bir yüzleşme” olarak tanımlıyor.
Bu içsel yüzleşmenin akabinde gelen beyaz ışık tecrübesini ise tanım edilemez bir “sevgi ve huzur duygusu” olarak betimliyor.
“SEZGİYLE GELEN KURTULUŞ’
Erica, yedi saatin sonunda bir itfaiyeci tarafından bulundu. İtfaiyecinin onu nerede bulacağına dair garip bir “sezgiye” sahip olduğu ve takımları direkt doğruya mahsur kaldığı kör noktaya yönlendirdiği belirtildi. Askeri botlarla Hudson Irmağı üzerinden hastaneye taşınan Tait, aylar süren tekerlekli sandalye ve rehabilitasyon sürecinin akabinde mucizevi bir formda tekrar yürümeye başladı.
BEYİN Mİ RUH MU?
Tait’in anlattıkları, sinirbilimin (neuroscience) hâlâ gizemini çözmeye çalıştığı bir fenomen. Bilim insanları bu tıp tecrübeleri çoklukla beynin çok gerilim yahut oksijensizlik anında salgıladığı endorfinler ve nörokimyasal yansımalarla açıklasa da, yaşayanlar için bu durum tartışmasız bir gerçeklik taşıyor.
Bugün bir psikoterapist olarak çalışan Erica Tait için bu kaza, yalnızca fizikî bir yıkım değil; dünyaya şefkat ve bağ kurma penceresinden bakmasını sağlayan esaslı bir ruhsal dönüşüm noktası.
