İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi, Soma maden faciasına ait kamu vazifelilerinin yargılandığı 28 sanıklı davada 16 sanık hakkında lokal mahkemenin beraat ve kararın açıklanmasının geri bırakılması kararlarını kaldırılarak, davaların vakit aşımı nedeniyle düşmesine hükmetti. Daire, 12 sanık tarafından kararın açıklanmasının geri bırakılması kararlarını düzelterek, istinaf müracaatlarını temelden reddetti.
Karara tepki gösteren Emek Partisi Genel Lider Yardımcısı Sevda Karaca, Soma’da bulunan 301 Madenci Aileler Derneği’ni ziyaret etti. Faciada eşi Mustafa Kaya’yı kaybeden Naciye Kaya, “Yıllarca adalet aradık. Son olarak kamu vazifelilerinin yargılanması davasında takipsizlik kararı verildi, ceza vermemek için. Bundan da çok umudum yoktu esasen. Mahkeme iki celsede bitti. Adam yaptığı vazifesi bile bilmiyordu. ‘Neden buradayım’ diye saçma sapan şeyler söyledi. 301 kişi boşa ölmüş oldu” dedi.
Kaya, “Biz aileler olarak birleştik, adalet aramak konusunda çok çabalar ettik. Ben umudumu kaybettim. Biz sahiden adalet istiyoruz. Biz eşler, babalar, evlatlar bir daha geri gelmeyecek. Adalet istiyoruz, diğer bir şey istemiyoruz” diye konuştu.
“ADALETİ DE ÇOCUKLARIMIZLA BİRLİKTE TOPRAĞA GÖMDÜK”
301 Madenci Aileleri Derneği Başkanı ve faciada oğlu Uğur Çolak’ı kaybeden İsmail Çolak, “Memleketimizde son yüzyılın emekçi katliamı oldu. Kamu vazifelilerinin yargılanmasını birinci günden itibaren istememize karşın bakanlıkların bürokratları korunduğu için maalesef yargılanamadı” dedi. Çolak, şu sözlere yer verdi:
“Yıllar sonra yargılamaya gelen adaletin adalet olmadığına inanıyoruz biz. Bu insanların, kamu vazifelilerinin Soma belgesine dâhil edilerek yargılanması gerekiyordu. Soma’daki yargılama bize nazaran tiyatroydu. Yıllar sonra açılmış belgenin yargılamasının akıbetinde verilen cezaların, verilen kararların adil olmadığına, inandırıcı olmadığına ve son vakitte zaman aşımına sokularak bu belgeyi kapattıklarına şahit olduk. Biz 301 kişinin aileleri olarak çocuklarımızla bir arada adaleti kaybetmiş olduk. Bizim de talebimiz adalet. Adaletten diğer bir şey talep etmedik, adaletten öbür hiçbir şey isteğimiz olmadı. Bizim istediğimiz sorumlu bireylerin yargılanıp hatalıysa cezalarını almalarıydı. Giden 301 kişiyi geri getirme talihimiz yoktu. Buradan çıkacak adil bir karar, emsal teşkil edecekti. Maalesef biz bu gayrette çocuklarımızı toprağa, adaleti de çocuklarımızla birlikte toprağa gömmüş olduk.”
“KARACA: CEZASIZLIK PRATİĞİ İLAN EDİLMİŞ OLDU”
Sevda Karaca ise şunları söyledi:
“Soma ile ilgili çok değerli bir gelişme yaşandı. Cezasızlık pratiği bir sefer daha ilan edilmiş oldu aslında. Bakın, bu karar iş cinayetlerinde cezasızlık pratiğinin en son, en somut örneklerinden bir tanesi adeta. Soma, Amasra, Ermenek… Biz neredeyse tüm iş cinayeti davalarında birebir cezasızlık silsilesiyle yeni emekçi katliamlarına yol verildiğini, alan açıldığını görüyoruz. Bu cezasızlık pratiğinin kendisi, bir taraftan işverenlere ‘işçinin canına istediğiniz üzere kıyabilirsiniz’ bildirisi verirken; bütün emekçilere de ‘düzene ses çıkartmayın, başınıza bir şey gelirse devleti ardınızda bulamazsınız zaten’ bildirisi verilmesi manasına geliyor. Biz bunu bu türlü kıymetlendiriyoruz ve biz yıllarca sürüncemede bırakılan emekçi katliamları, iş cinayeti ve iş kazaları evraklarındaki bu vakit aşımı kararlarıyla temel olarak faillerin teşvik edildiğini, faillerin ödüllendirildiğini düşünüyoruz.
Biz birebir vakitte bütün bu adaletsizliğin en kıymetli sebebinin personellerin örgütsüzlüğü olduğunu da tespit etmek durumundayız. Bir taraftan sendikal haklar tırpanlanırken, öteki taraftan iş cinayetlerini, iş kazalarını gündeme taşıyan sendikacılar tutuklanırken başka taraftan ekolojik yıkımı, tabiat katliamlarını, iş cinayetlerini, emekçilerin yaşadığı hak gasplarını ortaya seren, haberleştiren gazeteciler tutuklanırken bir taraftan da bu cezasızlık kararlarıyla ödül üzere işveren teşvikleri dağıtılırken personele verilen iletinin açık olduğunu görmek zorundayız. ‘Bizim için değerli olan tek şey sermayenin dirliği, nizamı, bekâsı ve kârı’ deniliyor. Bunun karşısında durabilmek için öncelikli olarak sendikal hak ve özgürlükleri kısıtlayan bütün düzenlemelerin ortadan kaldırılması gerekiyor. Elbette ki sendikal bürokrasinin uğursuz rolüne karşı da personellerin kendi örgüt birliğini kurması gerekiyor. Bu cezasızlık kararı, bu ülkenin utanç vesikalarından bir adedidir. Bu karar tıpkı vakitte şu demektir; bu ülkede emekçi cinayeti işlemek hür ey işverenler, elinizden geleni arkanıza koymayın’ demektir. Bunun karşısındaki gücümüz personelin örgütlülüğü olacak
